Tekstbureau TekstBaken

Harrie Baken – tekstschrijver & seo-specialist

Whois Harrie Baken (ongeveer)?

har@harriebak:~> whois 'Harrie Baken'[Enter]
No whois server is known for this kind of object.
har@harriebak:~>
Maria en Harrie Baken

Maria en Harrie Baken (lief hè?)

Goedendag!

har@harriebak:~> cal 3 1952[Enter]
     maart 1952     
ma di wo do vr za zo
                1  2 
 3  4  5  6  7  8  9 
10 11 12 13 14 15 16 
17 18 19 20 21 22 23 
24 25 26 27 28 29 30 
31                   
har@harriebak:~> 
Weerbericht van 27 maart 1952, Limburgsch Dagblad
Nou, nou, sneeuwstorm…
Recent bronnenonderzoek:
'n paar sneeuwbuitjes
Zie Delpher

Op donderdag 27 maart 1952, tijdens een sneeuwstorm, begon 't gedoe. In de Heistraat, Valkenswaard. Daar floepte ik in de achterkamer met mijn dikke, boze kop uit l'origine du monde.

Koosje & Linus

Mijn (eerste) moeder heette Koosje. Koosje van Beers. In de jaren 40 was ze akela. Koosje trouwde in 1951 met een zekere Nico Baken, onderwijzer. Een merkwaardige man, die zich in die jaren 40 geen Nico liet noemen, maar Linus. Je gelooft het niet – Linus! Broeder Linus moet dus uit de kosmos een boodschap hebben ontvangen (van de Source of zo) dat (een heel andere) Linus zes decennia later een Groot Man zou zijn en een van mijn helden.

Linus Baken zat toen in een rooms-katholiek klooster, van de Broeders van Maastricht. Daar zijn mijn zussen en ik pas een paar jaar geleden achtergekomen. Dat geloof je toch óók niet?

Oma Miet

Nee, we noemden Miet geen Miet, maar oma. Geen sprake van, in die tijd, in ons huis, dat je een 'ouder' bij de voornaam zou noemen. Je mocht al blij zijn als je die voornaam wist!

Was Miet een 'ouder', dan? In zekere zin wel. Koosje was al vroeg ernstig ziek. Miet was Koosje's moeder en woonde bij ons in. Zij was het die voor ons zorgde en het huishouden runde. En de moestuin deed! En de fucking konijnen verzorgde! En de kippen! Hoewel ze die af en toe ook de kop af sloeg. Haar hakmes heb ik nog. Die bliksemacties van haar… ik stond erbij en keek ernaar. Ze was stoer en vet wreed!  ;-) Op een kwaaie dag nam ze ook mijn twee postduiven te grazen. Eigen schuld, dikke dingus & er ging geen inspraakronde aan vooraf. Ik zorgde nauwelijks (eh… niet, dus) voor die vogels. Dat mocht oma opknappen. Op die kwaaie dag kwam ik tussen de middag thuis voor het warm eten. Dat bleek duivensoep. Wreed en keivet, die soep!

Oma Miet was streng. Maar ik vond haar lief. Ik wilde dik(wijls) met haar mee naar de kerk, op zondagmiddag. Dan was er het lof, maar dat maakte me niks uit. Oma droeg dan een pikzwart vosje, met pootjes en al. Vet wreed! Het lof was een extra optreden van de pastoor, speciaal voor de harde kern. De harde dorpskern, zeg maar. Daar heb ik dat van, denk ik, mijn voorliefde voor keiharde hardcore. NYHC, bij voorkeur. Ook wilde ik oma ook altijd helpen, in de tuin. (Nee, belachelijk, tuin… d'n hof heet zoiets! D'n tuin, die is meestal van groene en rode beuk (soms haagbeuk) en staat er omheen.) Oma, mag ik meehelpen? "Ja", zei ze dan op spottende toon, "zeker van 't bed op 't strooi!" [vantbettoptstroi]

Bewaarschool

Reeds op zeer jeugdige leeftijd genoot ik onderwijs. Helaas zijn mijn herinneringen aan de kleuterschool zo vaag, dat je dat nauwelijks herinneringen kunt noemen. De school was aan de Maastrichterweg en werd gerund door nonnen. Het stonk er, en er was een poppenhoek. O ja, en reusachtige, groen geschilderde radiators. Met van die ribbels waar je vooral niet tegenaan moest donderen. Nou, dat was 't zo'n beetje.

De jongens bij de jongens en de meisjes bij de meisjes

Na de kleuterschool werden naar goed rooms-fundamentalistisch gebruik de beide seksen van elkaar gescheiden. Want seks al voor de middelbare school, daarvoor zou je vast naar de eeuwige barbecue gaan. Mijn zussen Maria en Jannie gingen naar de Theresiaschool en ik naar de Aloysiusschool in de Kromstraat. Die zedige scheiding was er overigens ook in de kerk. De vrouwen (uiteraard met hoofddeksel, dus niet zo zwakzinnig zwetsen, PVV'ers en andere bruinhemden!) zaten links van het middenpad en de mannen rechts. (Of andersom, natuurlijk.)

Lagere School

Op de Lagere School legde ik onder begeleiding van 'de broeders' en enkele ingehuurde 'leken' (de clerus was al aardig op z'n retour) de basis voor mijn grandioze carrière. Een carrière met de focus op ambities, hoogwaardige kwaliteit en toegevoegde waarde. En passie! Vergat ik toch bijna de passie!

Eerste klas – eerste traumaatje

Het menselijk geheugen is behoorlijk onbetrouwbaar, maar schijnt in geval van traumatische ervaringen feilloos te werken. Nou, die klap van de onderwijzer van de eerste klas, met de volle hand tegen mijn tamelijk onschuldige kop – ik voel 'm nog! Figuurlijk dan, hè?

diploma gregoriaans

Gregoriaans

De Aloysiusschool was een ware culturele broedplaats avant la lettre! De broeder die ik in zowel de vierde als de vijfde klas had, leerde ons zingen en noten lezen. Het was gregoriaans. Het leverde me mijn eerste drie diploma's op. Diploma C voeg ik hier als bewijsstuk bij. Dat ik A en B ook gehaald heb, moet je maar van me aannemen – ze zijn foetsie.


Zesde klas

Door een doeltreffende combinatie van landkaarten aan de muur en klassikale spreekkoren leerde ik de namen van de grote steden van alle continenten uit mijn hoofd. Azië was als eerste aan de beurt. Waarschijnlijk daarom kan ik alleen dát rijtje nog steeds foutloos opdreunen. Smyrna, Ankara, Jeruzalem, Medina, Mekka, Aden, Bagdad, Teheran, Tasjkent, Omsk, Irkoetsk, enzovoort, om dan luidkeels te eindigen met Yo-ko-haah-maaaah! Als tweede werelddeel deden we Australië – dat boeide me al een stuk minder. Het rijtje weet ik niet meer – wél dat de broeder 'Adelaide' uitsprak als "a-de-la-ie-de". Ik dus ook.

verkeersdiploma Harrie (Harry)
Verkeersdiploma van Harry?
Nee, van Harrie!

Een mijlpaal in mijn leven was natuurlijk het behalen van het felbegeerde verkeersdiploma. Ik zet dit fantastische document op deze pagina opdat iedereen met eigen ogen kan zien dat ik een veelbelovend ventje was!

Middelbare school

Na de lagere school moest ik naar de hbs. Ja, moest. Zelf wou ik naar de ulo (of was 't nou de mulo?), waar de meeste van mijn vriendjes naartoe gingen. Mijn Almachtige Vader (nee hoor, ik bedoel gewoon onze pa) besliste anders. Harrieke ging naar het Hertog Jan College.

Beetje kakschool

'n Beetje 'n kakschool was dat college wel. Veel hockey en zo. De speelplaats heette er niet speelplaats, of binnenplaats of weet ik veel, maar cour. De bazin van de mms werd 'conrectrix' genoemd en de godsdienstleraar 'moderator'. Dat was overigens een sympathieke pater (of zoiets), met wie je normaal kon discussiëren over het al dan niet bestaan van goden.

In de derde klas bleef ik zitten en verknalde toen voorgoed mijn algebra, meetkunde en natuurkunde. Dat was goed lomp van me, want nu was ik veroordeeld tot twee saaie jaren economie, handelsrekenen en boekhouden. (Naast Frans, Duits en Engels: vertalen, vertalen en nog eens vertalen.) Haalde ik dus acht jaar daarvoor nog op m'n sloffen gregoriaans A, B en C, in 1970 kwam ik wat betreft de hbs niet verder dan 'A'.

Schilderij Courbet, L'Origine du monde, 1866

Gustave Courbet, L'Origine du monde, 1866
(Deze Courbet staat hier nu sinds 2016-01-04! Zou 't nog lang duren voor
godje Google hem niet meer uit de zoekresultaten weglaat?)
Google als digitale dominee

KUT

Mijn studie sociologie aan "de hogeschool" (v.a. 1963 Katholieke Hogeschool Tilburg, later KUB genoemd, terwijl KUT logischer en veel mooier – nee, prachtig! – zou zijn geweest) sloot ik reeds lang geleden en nogal voortijdig af met een gemiddelde van 3 voor mijn propedeuse. Bij de ASF (Alternatieve Sosjale Fakulteit) heb ik méér geleerd – vooral "Politieke Ekonomie". Maar ook praktische vaardigheden als spandoeken maken en stencilmachines bedienen. Veel tubes rooie inkt heb ik er toen doorgejaagd.

Irene

Pasfoto Harrie Baken uit 1972
72/73 - Harrie geniet van
'n half sabbatsjaar, zeg maar.
Pasfotoautomaat, statie van Tilburg,
woensdag 19 juli 1972

In maart 1973 heb ik het 13de Painfbat Prinses Bomenfluisteraar (je weet wel, die 'prinses' van dat clubje fulltimebelastingontduikers) in Schalkhaar versterkt met mijn oneindige vaderlandsliefde. Op de keuring, een jaar of vier daarvoor, had ik het nog zo duidelijk gezegd tegen zo'n typische snor met een pet erboven: landen, grenzen, legers – weg met die achterlijke onzin! Maar nee hoor, ze moesten me toch hebben. Nou ja, zelf weten.

Stabiliteit 5

Toen ik een dag te laat kwam aanzetten waren de helmen en de geweren op. Mooi! Zo liep ik er metéén al bij als een halve. Twee weken at ik niets. Elke nacht bleef ik zo lang mogelijk wakker. Ik dronk daarom alleen koffie en cola. Maar omvallen, ho maar! Tijdens een driedaags bivak kwam een jeep met medische petten 'gewoon soldaat' Baken halen. Ze brachten me terug naar de kazerne, waar ik acuut de ziekenboeg in moest. Waarschijnlijk hadden ze geen zin in een lijk van veertig kilo. Een week later kreeg ik een grote bruine vlop. Op mijn verjaardag! Met daarin een fantastisch cadeau: eindelijk mijn eigen S5! Dat is een door het ministerie van Oorlog verstrekte oorkonde. Een bewijs. Dat je een halve zool bent. Haha.

Harrie Baken, foto door Marsmeske
Harrie in 2002
foto: Marsmeske

NLO - Nieuwe Lerarenopleiding

Zo, die maand militaire dienst zat erop. Laat ik eens wat nuttigs gaan doen, dacht ik. Ik schreef me in op het Mollerinstituut, een NLO (Nieuwe Lerarenopleiding) in Tilburg.
Niet dat ik toen dacht: "Leraar worden, te gek man! In onze pa (onderwijzer) z'n voetsporen!" Nou nee, niet echt & echt niet. Ik wou gewoon studeren, maar deze keer een beetje serieus.

Op een NLO moest men destijds twee vakken doen. Mijn combinatie werd Nederlands en geschiedenis. M'n Nederlands, beter gezegd m'n taalgevoel, was op de hbs zó goed, dat ik alle vertalingen Frans aankon zonder veel van het Frans zelf te snappen. Het tweede vak, geschiedenis, vond ik bijzonder boeiend. Het gaat in feite over 'alles en iedereen' (in het vak historiografie ook over zichzelf) en verschaft je een gezonde portie relativisme.


Wordt vervolgd. Ooit. Misschien. Hm.. kweni.

Harrie Baken…


Harricot
hier en daar

W3CCSS3

Pagina bijgewerkt op 2017-06-14 om 22:47:22

Harrie Baken
harriebaken@tekstbaken.nl
contactformulier
tel +31 13 468 46 15
gsm +31 6 23 36 93 80
Academielaan 152
NL-5037 EW Tilburg
KvK 18035796
btw-id NL078875560B01